Bijna 40 jaar met de American Staffordshire Terrier
Als kleine jongen word ik vroeg wakker. Het is nog stil in huis. Beneden hoor ik onze hond. Grandy. Onze eerste American Staffordshire Terrier.
Ik sta op, ga naar de badkamer, neem een douche en begin aan een nieuwe dag. Niets bijzonders. Tenminste, dat dacht ik toen…
Ik had werkelijk geen idee wat er op dat moment begonnen was. Geen idee dat deze hond, dit ras, deze wereld, zo’n enorm belangrijk onderdeel van mijn leven zou worden.
Bijna 40 jaar later sta ik in diezelfde badkamer. Diezelfde stilte, vroeg in de ochtend. Het is half zes. Ik sta me te scheren, wetende dat ik over een paar uur examen moet doen.
Mijn God, wat ben ik zenuwachtig.
Niet omdat ik de kennis niet heb. Niet omdat ik twijfel. De American Staffordshire Terrier maakt immers al bijna veertig jaar, op de een of andere manier, deel uit van mijn leven.
Maar toch… die zenuwen zijn er.
Want dit is niet zomaar een examen. Dit is iets heel persoonlijks.
Het is een van de weinige dingen waar mijn ouders, mijn vader, nooit de kans voor hebben gekregen. En op de een of andere manier is dat ene kleine ding altijd blijven liggen. Onafgemaakt. Iets wat nog openstond. Voor pap, en misschien, zonder dat ik het zelf besefte, ook voor mij.
Terwijl ik daar die ochtend voor de spiegel sta, denk ik:
Wat is dit toch voor een waanzin, deze hobby?! Complete waanzin!
En dan besef je…
Het was helemaal geen waanzin.
Het was een geschenk.
Een geschenk dat me een leven vol herinneringen heeft gegeven. Van Grandy, in augustus 1987, tot dat moment in diezelfde badkamer, om half zes ’s ochtends, in augustus 2026.
Bijna veertig jaar aan herinneringen, samengebracht in één enkel moment.
En toen…
HET IS GELUKT!
Ik ben geslaagd voor het rasexamen American Staffordshire Terrier en mag me nu officieel FCI-keurmeester voor de American Staffordshire Terrier noemen. Het ras dat zo’n belangrijk onderdeel van mijn leven is geworden.
Zelfs nu voelt het vreemd om deze woorden op te schrijven.
Want het ging nooit alleen om keurmeester worden. Het was iets wat al heel, heel veel jaren stilletjes op de achtergrond aanwezig was.
Van die eerste jaren met Grandy, via het fokken van American Staffordshire Terriers onder de kennelnamen Old Hickory en Hickory Junior, tot het moment waarop ik zelf keurmeester van dit prachtige ras mocht worden.
Wat een reis.
En toch waren mijn gedachten op dat moment ergens anders.
Ik wou dat je erbij had kunnen zijn.
Ik wou dat ik je na afloop had kunnen bellen.
Ik wou dat ik had kunnen horen wat je zou hebben gezegd.
Hoewel…
Ik denk dat ik het wel weet.
Dank je wel, pap.
Sven van Slijpe
Old Hickory / Hickory Junior
FCI-keurmeester – American Staffordshire Terrier
